Rwanda
Volcanoes National Park / Berggorilla
|
|
|
|
Net als bij de Golden Monkey wandeling moesten we om 7uur bij het Headquarter in Kinigi zijn. Hier werden we aangemeld en
tussentijds kregen de Rangers hun briefing waar de berggorilla’s waren en hoe zwaar de route erna toe was. Daarnaast werd
er door chauffeurs/gidsen onderhandeld met iemand van het National Park hoe de wandelingen naar de verschillende
gorillagroepen werden verdeeld. Het ging er een beetje chaotisch aan toe.Wij werden samen met twee andere reisgenoten
ingedeeld bij Group Thirteen. De andere gingen naar Group Amahoro. We vertrokken daarna om 8uur waarna we het
laatste stuk al hobbelend en schommelend reden naar ons vertrekpunt van de wandeling(ritduur 30min) Hier
stonden dragers die je rugzak konden dragen (prijs 5000 Rwanda Francs) Wij hebben onze dagrugzakken laten dragen omdat het
toch wat comfortabeler lopen is en tevens steun je deze studenten. We kregen nog een tweede briefing over de wandeling
waarna we vertrokken.
|
 |
|
|
|
|
|
Het eerst stuk liepen we door akkerlanden met vooral aardappels of braakliggend terrein. Ook af en toe enkele Afrikaanse
hutjes. Onderweg hadden we mooi uitzicht op diverse vulkanen en na ongeveer 30 minuten kwamen we bij de grens van het
Volcanoes National Park. Dit Park wordt gescheiden van de akkerlanden door een 75km lange muur die loopt tot de grens van
de Democratische Republiek Congo en Oeganda. Achter de muur was er meteen een dicht bos met veel bamboe, andere bomen en
veel onderbegroeiing van o.a. varens, bloeiende planten en struiken. Het pad was niet erg breed maar toch goed begaanbaar.
Op de hellingen was het soms wat lastiger. Op een gegeven moment klommen we omhoog bij een kraterrand. Hier hadden we mooi
zicht op een oude vulkaankrater en zelfs zicht tot de stad. Na een flinke stijging daalden we weer iets af en kwamen we bij
een gebied met veel pitriet. Hier zagen we een aantal trackers van een afstand staan. Zijn naar de trackers
gelopen waarna we een korte pauze hadden ( 11.15uur)en
de rugzakken achterlieten.
|
|
|
|
|
|
|
Na de korte pauze zijn we naar de berggorilla’s gelopen. Deze zaten op de binnenste rand van de krater op een
sterk hellend gebied. Van onderuit zagen we er al een paar bij elkaar zitten. We wilden ze natuurlijk dichterbij zien en
gingen daarom al moeizaam omhoog. De rangers/trackers kapte een weg vrij door het dichte struikgewas of trokken de takken
naar beneden zodat we er overheen liepen. Hadden tuinhandschoenen meegenomen en die kwamen hier goed van pas om de soms
doornige takken goed vast te kunnen pakken zonder gewond te raken. Na 15 minuten geklommen te hebben zagen we onze eerste
groepje berggorilla’s. Een aantal vrouwtjes waarvan sommige met jongen. Op een gegeven moment zagen we redelijk dichtbij
elkaar circa 16 stuks. We keken hoe ze luierden, sommige languit en heel relaxt. De peuters/kleuters waren aan het spelen
met elkaar of hingen gewoon aan een tak of rolden van de helling af.
|
|
|
|
|
|
|
Op een gegeven moment kwam de Silverback. Een groot mannetje met natuurlijk een witte rug. Deze bleef even alles bekijken
en liep weg. Daarna ging de rest ook vrij snel zijn richting op. Wij volgden de groep moeizaam. Als het nodig was kapten de
rangers wat weg om voor ons beter zicht te maken. Daardoor hebben we de berggorilla’s goed kunnen observeren. Vaak op
minder dan de officiële afstand van 7 meter. Op een gegeven moment kwam een vrouwtje tussen ons doorgelopen met een afstand
van maximaal 2 meter. Daardoor mochten we natuurlijk niet meer fotograferen en moesten we wat weg kijken en rustig zijn. Na
een tijdje stil gestaan te hebben was ze doorgelopen. Hebben ruim een uur bij de gorilla’s doorgebracht wat een niet te
vergeten ervaring was. Na deze tijd zijn we de helling afgelopen of soms zelfs glijdend. Hierbij kwamen we nog enkele
slaapnesten tegen op de grond. Hier op de helling zijn geen hoge bomen dus maken ze op de grond hun nest. Op een
plek waren toch wel 4-5 nesten bij elkaar met regelmatig poep erin. Was mooi om hun nesten te zien. Onder aan de helling
hebben we wat gegeten en gedronken waarna we aan de terugtocht begonnen. Dezelfde route terug waarna we rond 13uur bij de
auto’s terug waren. Eerst naar het Headquarter teruggereden om daar onze Gorillatracking certificaat
te halen. Daarna teruggereden naar ons hotel in Muzanze (voorheen Ruhengeri)
|
|
|
|
