Oeganda
Murchison Falss National Park / Game Drive
|
|
|
|
De volgende dag in Murchison Falls was het vroeg opstaan. We wilden de Paraa motor Ferry halen waar we de Victoria NIle
mee wilde oversteken. De eerste ferry vertrok om 7.00uur en verder elk uur uitgezonderd die van 13.00uur tot 19.00uur.
Wij pakte de eerste om 7.00uur. Op de ferry konden circa 8 auto's/busjes mee met natuurlijk de passagiers. Aangezien we
vroeg waren zagen we op deferry de zonsopkomst. Een prachtige mooie rode zonsopkomst. Aangekomen op de andere oever stapte
een ranger van het UWA ( Uganda Wildlife Authority ) in onze bus om aan onze eerste Game-Drive te beginnen.
|
|
|
|
In eerste instantie reden we door een wat bosrijker gebied. Maar het werd al vlug wat opener tot we bij een savanne gebied
kwamen. We zagen veel beesten eerst veel Uganda Kob een soort grote impala maar ook Hartebeesten en Rothchild giraffen.
De giraffe hebben een vlekkerig patroon die voor elk individu anders is. Hoe donkerer het patroon hoe ouder de giraffe is.
Op een gegeven moment werd de ranger gebeld dat er een leeuwin gezien was. Wij er snel naar toe. Deze leeuwin lag langs
een pad waar we al langs waren gereden. Zij lag lui bij een boom en keek af en toe wat er allemaal rondom haar gebeurde.
Ondertussen stonden er circa 7-8 wagens te kijken vanaf een afstand van circa 10meter. Ze blleef een hele tijd liggen. Wij
zijn maar zelf verder gereden.
|
|
|
|
Na ongeveer 2 1/2 uur zagen we olifanten langs het pad. Ze staken ook het pad over. Hele kuddes soms toeterend en dreigend
omdat z ezich waarschijnlijk bedreigd voelden. Totaal waren het er echt veel. Ik schat wel 40 stuks. Er waren jonge
olifantjes, vrouwtjes maar ook zeer grote bullen. Heel indrukwekkend om deze grote beesten te zien en te ervaren hoe ze
zich gedragen als ze zich bedreigd voelen. Na de olifanten zijn we weer teruggereden richting ferry. Hier stapte de ranger
uit. Wij gingen naar de Paraa Safari Lodge . Hier gingen we lunchen.
Dit luxe hotel ligt op de noord bank van de nijl waar we ook zicht op hadden. Aangezien we eigenlijk te vroeg waren voor
lunch hadden we keuze uit beperkte gerechten. Maar moet zeggen was zeer goed. Ik zelf had Victoriavisfilet met een
kerriesaus wat heerlijk was. Een keuken die aan te raden is.
|
|
|
|
Na de lunch zijn we het ferryvertrekpunt gegaan waar vlakbij de boot voor de rondvaart naar de voet van de waterval
vertrok. Zie hiervoor de pagina
boottocht over de Victoria Nijl .
De volgende dag vroeg op want we hadden een extra Game-Drive . Dit was buiten het programma. We gingen weer naar
de motor ferry bij Paraa waar we weer om 7.00uur mee overstaken. We reden grotendeels dezelfde route als gisteren. Af en
toe hadden we een kleine routeafwijking. Tijdens deze Game-Drive zagen we helaas wat minder beesten. Het weer
was ook wat slechter, zwaar bewolkt maar gelukkig alleen in het begin motregen. Maar ons hoogtepunt tijdens deze drive was
wel de ontmoeting met 2 leeuwinnen en 2 leeuwen. Ze waren nog niet zo oud, de mannetjes hadden mooie korte manen en een
mooi afgetekende kop. Prachtige beesten om te zien. We hebben een tijdje naar het gedrag van deze leeuwen gekeken.
|
|
|
|
Maar we zagen ook weer wat olifanten bij een moeras bij de Delta. Ondanks het weer was het toch een geslaagde
Game-Drive. Ook het landschap wisselde wat bosrijk naar accacia/palmbomen bossen via savanne naar het deltagebied van
Lake Albert. Om 11.00uur pakte we de ferry terug naar het camp. Naeen lunch zijn we naar Hoima gereden over gravelwegen.
Soms goed soms wat slechter berijdbaar. Maar toch altijd nogbeter dan vele asfaltwegen waar soms zeer grote gaten inzaten.
Vanaf Murchison Falls zijn we vanaf Red Chilli Camp via Bulisa in het Bugungu Game Reserve , Bukumi en Biso naar Hoima
gereden. Een mooie rit door een mooi landschap door bossen, kleine rommelige dorpjes en soms zicht op Lake Albert. We
kwamen ook wat Bavianen en Velvet Monkeys tegen die in de buurt van de weg liepen .
|
|
|
|
In Hoima hadden we een tussenstop en overnachten we in het Hoima Kopling Hotel. Hoima vond ik een rommelig stadje waar
veel huizen of niet af of slecht onderhouden waren. Wij zijn voor etenstijd even het stadje ingegaan. Hebben hier samen
met enkele groepsleden wat geronken op een terrasje van een klein barretje. Konden zo de bevolking observeren. Tegenover
het terras stonden enkele eetkraampjes waar men eten kon kopen. Tijdens ons drankje hadden we een korte heftige regenbui.
Iedereen probeerde zo vlug mogelijk een schuilplaats te vinden. Na de overnachting in Hoima zijn we doorgereden naar
Kibale Forest National Park.
|
|
|
|
