Oeganda
Kibale Forest National Park / Chimpansee
|
|
|
|
Van Hoima zijn we door een mooi landschap gereden naar Kibale Forest National Park. Onderweg zagen we veel bomen soms met
mooie gele, rode of blauwe bloemen. Maar ook veel kleine dorpjes en veel bananenbomen. In Oeganda kom je veel bananenbomen
tegen. Bananen worden buiten normaal uit de hand eten ook als Matoke gegeten. Matoke is een puree van
bananen gemaakt. Je ziet onderweg ook veel mensen met bananen achter op de fiets rondrijden onderweg naar markt of
verzamelplaats. Soms zagen we langs de kant van de weg vrachtwagens staan met massa's mensen erom heen met ieder grote
trossen bananen om te verkopen aan handelaren.
|
|
|
|
Maar van de bananen maakte men ook een alcoholische drank Waragi. Onderweg kwamen we enkele keer langs illegale stokerijen.
Bij een zijn we gestopt. Men brouwde daar op primitieve wijze de sterk alcoholische drank. Eerst liet men de bananen onder
zeil gisten. Als dit goed was werd er het sap uitgeperst en werd het in metalen vaten gedaan. Deze werden warm gestookt
met een houtvuur. Het sap ging koken en via een opening met een slang ging het distillaat naar een jerrycan. Deze kan
stond in koud water zodat het distillaat afkoelde en vloeibaar was. Zo kreeg men Waragi een sterk alcoholische
drank. Voor officiële verkoop ligt het alcoholpercentage rond de 40%. Maar bij de illegale stokerijen kan het oplopen tot circa 80%. We hebben een klein beetje geprobeerd. De smaak heeft wat weg van sterke jenever. Na deze stop in 4 1/2 - 5uur doorgereden naar Fort Portal voor een lunchstop. Daarna nog een klein uur langs o.a.
theeplantages naar Kibale Forest National Park.
|
|
|
|
Hier in Kibale Forest National Park sliepen we in Kanyanchu Rest Camp. We sliepen in een van de 5-6 banda's
( kleine stenen gebouwtjes. Hierin waren twee eenpersoonsbedden en een kleine douche. Het douchewater werd in de late
middag warmgestookt door middel van een houtvuur onder een metalen ton en wc moesten we gebruiken in de buurt van het
Uwa kantoor / kantine. Er was ook een wc in de nabijheid van de Banda's dit was een opengat wc die niet erg fris rook.
Buiten onze banda was er ook een boomhut " treehouse" waar een van onze andere reisgenoten in sliepen. Deze boomhut lag
bij een openvlakte in het bos wat verder weg van de rest. In de nacht mocht je er niet uit vanwege bezoek van o.a.
woudolifanten. Deze kwamen regelmatig naar de open plek om er te eten. Blijkbaar die avond ook. Moet een hele belevenis
geweest zijn om dat te zien. Gegeten hebben we in de kantine. Hier wat simpele beperkte mogelijkheden om te eten maar was
oké. <
/h5>
|
|
|
|
|
De volgende dag was een belangrijke dag. We zouden een jungle wandeling maken op zoek naar chimpansees. Na het ontbijt
moesten we verzamelen bij het kantoor / voorlichtingscentrum van de UWA ( Uganda Wildlife Authority. Deze lag naast de
kantine niet ver van onze banda's. Na inschrijving werden we in 3 groepen verdeeld van maximaal 6 personen. Voor vertrek
kregen we een briefing wat we wel en niet mochten doen tijdens de chimpansee trekking. Hierna ging elke groep een andere
richting in. Wij lopend en de andere twee groepen met de auto. We zouden van 3 hoeken naar elkaar toelopen om de kans van
het zien van chimpansee te vergroten. De rangers hielden namelijk contact met elkaar. Wij vertrokken al lopend van de
kantine direct het regenwoud in. We moesten de volgende regels in acht nemen. Geef geen eten, afstand bewaren van minimaal
8 meter, niet flitsen bij foto's maken en geen afval in het bos achterlaten.
|
|
|
|
Vrij snel zagen we apen. De Black-and-White en de Red Colobus monkey. We zagen de grote lange staarten en met moeite de
kopjes. De wandeling liep door dicht begroeide soms bijna ondoordringbaar bos. Soms over wildpaden maar ook wel eens dwars
door de begroeiing. Daarom moesten we uitkijken voor takken, dorens e.d. Ook stopten we regelmatig om te kijken of er
aanwijzingen waren. Na 1 1/2 uur lopen zagen we de eerste aanwijzing: chimpansee poep waarschijnlijk van de nacht ervoor.
Maar van de chimpansee niks te zien. Regelmatig ging de ranger een zijpad in om te kijken en had hij contact met zijn
collega's. Daardoor werden we na 2 1/2 uur lopen beloond. We zagen onze eerste Chimpansee.
|
|
|
|
Deze zat op ongeveer 20 meter afstand rustig tussen het struikgewas. Maar we hadden meer geluk. Kort erna zagen we een tweede en iets verder op een wat opener plek op een grote omgevallen boomstam met 6 chimpansees erop. Ze waren elkaar aan het vlooien, in het Engels noemt men dit Grooming . Heel mooi om te zien hoe sociaal ze zijn. Verder rond de boom nog andere soortgenoten minimaal 10 stuks. Totaal hebben we er ruim 1 uur naar staan kijken, hoe ze aan het vlooien waren, aan het eten waren of gewoon wat rondliepen. Af en toe liep er een weg soms zelfs op een afstand van 3-4 meter van ons af of ze klommen in de boom. Na een tijdje opserveren begonnen een groot aantal chimpansees te roepen en te krijsen. Een heel kabaal. Was wel even slikken. Het was niet zo dat ik het echt bedreigend vond maar het kabaal was wel indrukwekkend. We zaten ondertussen toch op een minimale afstand van 8-10 meter afstand naar ze te kijken en hun af en toe naar ons. Totaal was het een heel indrukwekkend ervaring een om nooit te vergeten. Na het uur zijn we dwars door de jungle gelopen totdat we bij een landweg kwamen. Hier zijn we richting kamp gelopen totdat de ranger ontvangst had om de chauffeurs/reisleiding te bellen om ons op te halen. Totaal hebben we 4 1/2 uur over de chimpansee track gedaan.
Hierna hebben we de bagage opgehaald bij het camp en zijn we in 1 uur naar Fort Portal gereden. Als mooie
afsluiting van Kibale Forest National Park zagen we nog een chimpansee en wat bavianen de weg oversteken.
Daarna langs theeplantages die hier veel zijn kwamen we in Fort Portal aan. We sliepen hier in het Ruwenzori View
Guesthouse.
|
