Oeganda
Bwindi Impenetrable National Park / Berggorilla's
|
|
|
|
Eindelijk was het zover, De Gorilla track. De dag waar we op zoek gingen naar de berggorilla's. Vanuit Kisoro waar we onze
overnachting hadden vertrokken we erg vroeg ( 6.15uur) richting Bwindi Impenetrable National Park. Eerst nog in het donker.
Daarna met opkomende zon. Het uitzicht was fantastisch. Door berggebied reden we langs twee mooie meren Lake Mutolere en
Lake Mutanda langs landbouwterrassen, bananenbomen en wat bossen. Ondanks de slechts 35 kilometer duurde de rit circa
1 1/2 uur. Dit kwam omdat de zandweg vol met gaten en kuilen zat en tevens af en toe hellend was. Maar rond 8 uur kwamen
we dan aan bij het headquarter en vertrekpunt van de Uganga Wildlife Autority, UWA.
Hier werden we ingeschreven totaal 8 personen. Dit is bij de Nkuringo Gorilla Track het maximum. De paspoorten werden
gecontroleerd met de kopieën die we van tevoren hadden opgestuurd en kregen daarna een briefing. Ten eerste werd uitgelegd
wat de tracking inhield. We gingen eerst 8km met de auto tot ongeveer 2 km van de Kongo grens. Daarna zouden we gaan
lopen. Het zou geen makkelijke tocht worden. Als we pech zouden hebben zouden we tot maximaal 17.00uur op zoek gaan naar
de berggorilla's. En dit in bergachtig ondoordringbaar gebied. Hierna kregen we uitleg en instructie wat we niet mochten
doen. Als we verkouden of grieperig waren mochten we niet mee, je kon dan de berggorilla’s aansteken met bacteriën
die fataal konden zijn. Je kon dan grotendeels je geld terugkrijgen. Als we ze zouden zien moesten we als groep bij elkaar
blijven en een afstand bewaren van circa 7 meter en mochten ze daarbij niet direct in de ogen kijken en mochten niet
wijzen. En in het geval een gorilla bv. een silverback aan het dreigen was moesten we blijven staan.
|
|
|
|
Na de briefing circa 8km verder gereden waarna we begonnen met de Gorillatrack. Over smalle paadjes langs huisjes en veel
bananenbomen kwamen we langzaam bij de rand van de bewoonde wereld. Hier moesten we een lange steile glibberige helling af.
Af en toe werden we geholpen door de dragers van onze rugzakken ( 10USD) Onderweg hadden we mooie vergezichten op het
regenwoud van Bwindi Impenetrable National Park tot de grens met Kongo. Na ruim 1 uur kwamen we bij een snelstromend
riviertje die we overstaken via stenen. We werden hier weer geholpen door de dragers die zelf in het water stonden. Na het
riviertje kwamen we snel bij een bufferzone die pas aangelegd was. Dit om de gorilla's buiten de landbouwgebieden te
houden. Hier was alles weggekapt en men had er planten en struiken met doorns geplant waar de gorilla's moeilijk doorheen
konden. Dit was nu nog een vrij open vlakte omdat alles pas aangeplant was. Na een kleine 2 uur gaf de ranger een seintje
dat we ongeveer 2 minuten verwijderd waren van de plek waar de berggorilla's waren.
|
|
|
|
Op dat moment lieten we de rugzakken achter bij onze dragers. De verkenners die op zoek waren geweest stonden ons al op te
wachten. Gelukkig hadden ze ze gevonden. Wij natuurlijk achter de rangers aan. Na zeer korte tijd zagen we in het
struikgewas twee gorillavrouwtjes op circa 10 meter afstand. Ze zaten wat te rusten. Wij al gelukkig dat we ze zagen. Maar
kort daarvandaan op nog kortere afstand lag een blackback (mannetje) languit in de struiken. Eerst wat verscholen tussen
de takken maar de rangers kapte ze wat weg zodat we goed zicht haden. De gorilla bleef gewoon rustig liggen. Af en toe
keek hij even met zijn kop schuin naar ons. En wij verbaasde ons over hem met zijn grote handen waar hij soms mee achter
zijn oren krabde tegen de jeuk. Hij liet ongeveer 10 minuten toe dat we bleven kijken. Daarna liep hij door het dichte
struikgewas op zijn twee handen en voeten weg.
|
|
|
|
Maar gelukkig was dit nog niet alles want er waren er meer berggorilla's in de buurt. Op de helling recht voor ons zaten
er twee bamboetakken te eten en een kleintje kwam langs gelopen. We probeerden zo dicht mogelijk bij ze te komen tot
maximaal 7 meter. Maar soms liepen ze weg en kwamen ze zelf dichterbij tot zelfs 2-3 meter van ons af. Ze hadden ons bijna
aan kunnen raken. Heel erg spannend allemaal.
Mooi hoe ze aan het eten waren. Ze trokken de takken van de struiken, gingen met hun handen over de takken om de bladeren
te verwijderen. Daarna gingen ze met de tanden de bast eraf halen. Het binnenste vonden ze waarschijnlijk lekker. Een hele
tijd hebben we zo een aantal mannetjes en vrouwtjes geobserveerd totdat ze wegliepen en waarschijnlijk genoeg van ons
hadden. Daarna werd het allemaal wat lastiger.
|
|
|
|
Om ze te volgen moesten we op een steile helling gaan lopen met veel humus / strooisel waardoor je voeten flink doorzakten
en je niet zag waar je op stond zodat je af en toe flink in een gat liep. Ook moesten we soms over takken die half verrot
waren. De rangers probeerden zo goed mogelijk een pad te maken door takken e.d. weg te kappen. Hierbij zagen we nog enkele
gorilla's. Ik zag als een van de weinige van de groep op een vlak stuk op een afstand van circa 15 meter de Silverback lui
tegen een boomstam zitten. Magnefiek, prachtig hoe hij daar zat met zijn bolle buik vooruit. Voor hem zaten 3-4 vrouwtjes
die ook aan het rusten waren. Helaas voordat ik een foto kon maken gleed ik bijna van de helling af dus moest mijn
evenwicht bewaren. Hierna liepen de Silverback en vrouwtjes helaas weg. De anderen van de groep hadden helaas pech want
deze hadden langere tijd bij een ander mannetje gekeken. Het was bijna tijd om te gaan.
|
|
|
|
Maar we hadden nog wat geluk. Er kwamen nog 3 vrouwtjes aanlopen over een grote boomstam. Mooi in het zicht maar wel wat
verder weg circa 15 meter afstand. Was prachtig hoe ze over de stam liepen. Een vrouwtje ging een tijdje over een
uitsteeksel hangen en daar wat luieren.
De ranger riep dat het tijd werd om te gaan "The last pictures". Ondertussen kwam er nog een grote blackback aangelopen
uit het hellingbos wat verscholen. Maar helaas was het uur ruim om en moesten we terug. Had ook het idee dat de gorilla's
er genoeg van hadden ze liepen steeds maar van ons weg als we dichterbij kwamen. Zoveel mogelijk over hetzelfde pad liepen
we terug. Dachten dat er geen berggorilla's meer waren dus waren we wat luidruchtiger. Maar vlakbij waar we de eerste
gorilla hadden gezien hoorden we ineens een luidruchtig waarschuwingssignaal van de tweede Silverback. Gelukkig liep hij
tussen de struiken op 5 meter afstand van ons weg. Dat was even schrikken. Daarna snel teruggelopen naar de plek waar de
rugzakken en de verkenners/dragers waren. Iets terug gingen we in de bufferzone lunchen. Hadden een lunchpakket van ons
hotel Tourist Inn ( sandwich kip/kaas, ei, banaan, passievrucht, water = 8000 USch)
|
|
|
|
Na 15 minuten liepen we via een stukje regenwoud weer naar het riviertje die we weer moesten oversteken. Daarna nog
ongeveer 1uur via het hellend pad omhoog klimmen waarna onze bus ons op stond te wachten.
Wij hadden geluk gehad. De volgende dag moest men heel wat meer moeite doen om de berggorilla's te zien. Ze hadden nog
1 1/2- 2uur langer moeten lopen op meer ondoordringbaar en moeilijk beloopbaar gebied om ze te vinden. En natuurlijk moest
men ook langer terug. Helaas hebben ze slecht gezien verscholen op de berghellingen tussen struiken en bomen. Dus als men
ooit de track wil lopen zorg voor een goede conditie.
Na de tracking terug naar de UWA post waar we een oorkonde kregen. Daarna de mooie maar erg slechte weg weer terug naar
Kisoro.
|
|
|
|
|
|
|
De dag van vertrek uit Kisoro zijn we weer richting Kabale gereden in 3 1/2 - 4 uur over weer hobbelige bergzandwegen.
Vanuit Kibale naar een restaurant gereden waar we mooi uitzicht hadden op Lake Bunyonyi met zijn vele eilandjes. Hier
gingen we met een bootje naar een van de eilanden.
|
