Oeganda
Kitagata Hotsprings / Batwa Pygmeeënstam
|
|
|
|
Vanuit Queens Elizabeth National Park zijn we naar Ishaka gereden. Dit ging over een goede asfaltweg. Hierna gingen we
over een redelijke alleen wel stoffige weg naar Kitagata. Hier stopte we bij de Kitagata Hot Springs. Meteen kwam bleek de
dorpsgek op ons af, Hij zou ons alles uitgaan leggen wat er te zien was. Al schreeuwend vertelde hij over wat dingen. Aan
een zijde van de weg waren waterplassen met veel papyrus waar de stoom van af kwam. Dit kwam door het ondergronds verwarmde
water wat in de plas kwam. Ook zijn we naar de andere kant van de weg gegaan. Hier ook verwarmde plassen. Hier waren
mensen aan het baden In het warme wat vaag naar zwavelzuur ruikende water.
|
|
|
|
|
|
|
Er wordt al lang gedacht dat het therapeutische kwaliteiten heeft. Of het zo is is niet zeker maar het zal voor een aantal
kwalen zeker verlichting geven al is het alleen maar door het warme water. Wij hebben gevoeld. Op sommige plekken was het
bijna kokend. Hier kwam het water direkt uit de grond. Even hier gekeken en het aanbod om ook wat te gaan badderen
afgeslagen. Foto's hebben we natuurlijk niet gemaakt want men was daar niet echt van gediend. Dat was ook de reden dat
normaler wijze hier niet gestopt werd. Vaak maakten toeristen foto's waardoor men ruzie met de mensen in het bad kreeg.
Maar was toch wel even een fijne onderbreking van de lange rit.
|
|
|
|
|
|
|
Vanuit de hotsprings verder gereden door een mooi landschap met heel veel moeras/papyrus begroeiing. Via Kagambaa,
Ntungamo waarna de weg weer geasfalteerd was naar Kabale gereden. Het stuk naar Kabale was prachtig, een heuvel /
bergachtig Zwitserachtig landschap. Alleen de begroeiing was natuurlijk anders. Er waren o.a. papyrus, bananenbomen en
palmen. In Kabale sliepen we in de White Horse Hotel. Een goed hotel met een grote tuin met perken en uitzicht over de
plaats Kabale. In Kabale hebben we in de avond een museum bezocht waar men mensen bewust wil laten worden van hen eigen
Afrikaanse Cultuur. Dit om deze zoveel mogelijk te proberen te behouden. Hierna een dans/zang voorstelling gezien van een
zang/dansgroep uit Kabale. Was een mix van moderne/oude Afrikaanse dans/zang. Was onverwacht een goede voorstelling.
|
|
|
|
|
|
|
Kabale was een tussenstop vanwege de lange afstand tussen
Queen Elizabeth National Park
en
Bwindi Impenetrable National Park .
In de ochtend vertrokken we over een zand/grindweg dwars door de bergen naar Kisoro. Aangezien de weg bochtig, hellend en
vaak zeer slecht was de gemiddelde snelheid laag. Halverwege de weg naar Kisoro stopten we om een Pygmeeënstam te bezoeken,
de Batwa's. Na een korte wandeling van circa 45 minuten langs o.a. een bamboebos kwamen we aan bij het dorpje. Het dorpje
bestond uit een paar huizen en lemen hutten. Hier werden we ontvangen en mochten we 2 huisjes bekijken van binnen. Ze
waren klein van binnen en vooral als je bedenkt date er een gezin in moet leven. Een gedeelte van de hut was voor de
ouders hier lag een matras van stro met daarop een mat van waarschijnlijk gevlochten bamboe. Het andere gedeelte was voor
de kinderen en tussendoor liepen af en toe ook nog de huisdieren rond waaronder geiten. De tweede hut was net zo armzalig
maar hier was wel een klein vuurplaatsje.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ze hadden weinig dekens om zich warm te houden. Toen wij er waren was het denk ik 15C en erg vochtig. En aangezien het
dorpje op een heuvel lag was het er af en toe nog kouder. De Pygmeeën hadden ook niet echt goede kleding. Was vaak oud
soms gerafeld maar voor het koude weer niet echt geschikt. Af en toe moesten we toch even slikken hoe ze er bij liepen en
beseften hoe goed wij het wel hebben. De pygmeeën waren van oorsprong jagers die in de buurt van het regenwoud woonden.
Alleen ze zijn verdreven uit hun woongebied en hebben nu hun verblijf op verscheidene andere plekken waar ze niet meer
mogen jagen. Op termijn zullen ze andere dingen moeten gaan doen om van te leven maar dit komt slechts moeizaam tot stand.
Deze kleine communiteit van pygmeeën hebben geen landsrechten, geen legale toegang en gebruik van bossen en hierbij komt
ook nog dat er op lokaal en op landelijk niveau vaak gediscrimineerd en achtergesteld worden.
|
|
|
|
|
|
|
Tijdens ons bezoek werd er gedanst en gezongen. Heel aanstekelijk zodat ik ook heb staan dansen op het ritmische gezang en
geklap. Na het dansen werden we bedankt door de stamoudste voor ons bezoek aan het dorpje. Daarna werd er oude kleding die
we hadden uitgedeeld door de contactpersoon van de hulporganisatie die ze probeert te helpen. Dit verdelen was een
emotionele gebeurtenis aangezien er vele niks kregen er was natuurlijk niet genoeg voor allen. Daarom veel treurige
gezichten maar natuurlijk ook blije. Hebben enkele hiermee kunnen helpen. Ook hebben we een donatie gedaan waar voor het
hele dorp spullen voor werden gekocht. Na deze gebeurtenis zijn we onder begeleiding van zang en dans weer naar het
vertrekpunt gegaan. Hier stond onze bus ons al op te wachten waarna we in 2uur naar Kisoro reden. We kwamen hier rond
14.00uur aan bij ons hotel Tourist Inn. Het was een redelijk groot hotel met goede nette kamers. Minpunt was de saaie
inrichting van restaurant/bar. Deze was redelijk steriel ingericht met weinig aankleding
|
|
|
|
|
|
|
