Ijsland Zuidkust
Introduktie
| |
|
|
|
|
De zuidkust van IJsland was onze bestemming in juni 2011. Hier hebben we een korte 8 daagse reis gemaakt met
Sawadee - Actieve & Avontuurlijke Rondreizen .
Nadat we geland waren op de internationale luchthaven van IJsland Keflavik Airport zijn we naar de hoofdstad Reykjavik
gereden. Van hier uit hebben we de eerste dag een excursie gemaakt naar de 'Gouden Driehoek'. Eerst gingen we naar de vulkaan
krater Kerio een 6500 jaar oude krater. De Kerio krater is de meest noordelijke van de kraterrij Tjarnarholar.
Het is elliptisch van vorm, 270 m lang, 170 m breed en 55 m diep. De vijver in het midden is 7-10 m diep, afhankelijk van de
grondwaterstand in het gebied. Deze krater rij, samen met de cluster van grotere kraters verder naar het oosten,
de zogenaamde Seydisholar, en de lava veld zijn ongeveer 6000 jaar oud.
Daarna reden we door een wat groener landschap met gras,struiken waarbij we na bezoek aan een wit kerkje bij onze eerste
waterval van vandaag de Gullfoss aankwamen. Het is een twee trappen waterval die min of meer haaks op elkaar staan.
De mooie waterval ligt in de Hvítá (Witte rivier) Het water valt 32 meter naar beneden in een kloof die ook weer haaks op de
tweede trap staat. De kloof zelf is meer dan 70 meter diep, 20 meter breed en 2,5 kilometer lang. De Hvítá is een
gletsjerrivier die echter ook door regen wordt gevoed en kan grote hoeveelheden water vervoeren (50-110 mł/sec in de winter
tot 100-180 mł/sec 's zomers) Het heftig neerstortende water zorgt meestal voor een grote hoeveelheid stuifwater waar als de zon
schijnt een regenboog in te zien is. Hieraan dankt hij zijn bijnaam De Gouden Waterval. Bij de waterval konden we vanaf de
parkeerplaats twee paden op. Een afdalend pad liep naar een plateau ter hoogte van de eerste waterval. Hier kon men
behoorlijk nat worden van het opstuivend water. Men moest wel wat oppassen want de stenen waren behoorlijk glad. Het tweede
pad liep bovenlangs naar een uitzichtspunt waar men iets meer een totaalzicht had over de waterval en het vlakke landschap
rondom. Bij de parkeerplaats was een cafetaria/winkel waar men even wat kan drinken of eten. Wat een prachtig schouwspel was
dit.
|
|
|
|
Hierna zijn we naar de geisers Geysir en Strokkur gereden. Deze geisers liggen vlak langs de weg. De Geysir is op dit moment
niet erg actief en zijn activiteit is sterk afhankelijk van aardbevinkjes die zich nog steeds met enige regelmaat voordoen.
Maar op een steenworp afstand ligt de geiser Strokkur die wel regelmatig om de 4 tot 8 minuten heeft. Strokkur betekent
karnton. Hij dankt zijn naam aan het feit dat het water tussen twee erupties nogal op en neer beweegt waarna het heftig soms
wel tot 40 meter hoog spuit.De geiser is 23 meter diep en heeft een temperatuur van 120 °C, maar door de heersende druk gaat
het water niet koken. Op 16 meter diepte is de druk laag genoeg geworden, en kan het hete water tot dampvorm overgaan.
Deze plotseling ontstane damp zoekt zich een uitweg, en sleurt de bovenliggende waterkolom met zich mee. Een eruptie is het
gevolg. Wij hebben verschillende keren gekeken hoe het in zijn werk ging. Je zag eerst het water borrelen. Dit ging steeds
harder totdat op een gegeven moment een bolletje opkwam. Direct daarna spoot het water hevig omhoog.Daarna werd het water de
het gat van de geiser ingezogen waarna het weer gevuld werd met water. Hierna herhaalde zich dat steeds.
Langs de Strokkur lagen ook twee borrelende en stomende waterplassen met heel apart lichtblauw water. Ook zagen we rondom
silicaat afzettingen en warme stromende stroompjes soms met verschillende kleuren. Heel apart om te zien wat de natuur allemaal
kan doen.
Na het bezoek aan de geisers zijn we naar het Nationale Park Thingvellir gegaan door een vulkanisch maar soms groen landschap
door mossen en grassen. Het Nationale Park Thingvellir is een unieke geologische- en historische plek je kan zien dat
de aarde is opgebouwd uit aardplaten die los van elkaar bewegen. De kloof die als gevolg hiervan is ontstaan wordt nog elk
jaar twee centimeter breder waardoor het westelijk deel van IJsland langzaam wegdrijft van het oostelijk deel.Wij zagen
onderweg al wat scheuren in het landschap waarna we stopten in de nabijheid van een kerkje. Hier hebben we een wandeling
gemaakt langs verschillende kloven die ontstaan zijn door de scheuren in de aardkorst. Sommige van deze kloven waren wel
tientallen meters hoog. We liepen ook naar een waterval. We hadden deze al vanaf de weg zien liggen. Eerst zagen we het
onderste gedeelte. Dit was een kleine waterval die in een rond bassin viel en naar beneden stroomde in een snelstromend
riviertje tussen de kloof. Nog 10 minuten verder lopend kwamen we bij de bovenzijde van de waterval. Deze lag prachtig
omsloten door de rotsen van de aardscheuren. Hij viel ook over deze rotsen heen. Snel stromend liep het naar het onderste
gedeelte. Hierna langs de kloven teruggelopen totdat we bij het bezoekerscentrum van het park aankwamen. Vanaf hier vertrokken
we weer naar Reykjavik.
|
|
|
|
Na een overnachting in Reykjavik zijn we begonnen aan een tocht van 3 dagen langs de zuidkust. Eerst een gedeelte van de
route van de 'Gouden Driehoek'. Daarna doorgereden naar de Seljalandsfoss waterval een 65 meter hoge waterval. Deze waterval
ligt vlak bij de ringweg en aan de route naar Ţórsmörk. Men kan achter de waterval lopen over een glibberig pad.
Bij de Seljalandsfoss waterval liggen ook nog een paar andere wat kleinere watervallen. Daarna reden we langs de Skógafoss
waterval door een landschap vol met paarse lupines. Hierna reden we meer een vulkaanlandschap in met regelmatig zicht op de
Vatnajökull (uitspraak vat'najö'küdll) gletsjer en/of een van de uitlopers hiervan.
De Vatnajökull is Ijslands grootste gletsjer en de gletsjer is groter dan alle gletsjers in de Alpen en Noorwegen bij elkaar.
De gletsjer heeft een oppervlakte van ongeveer 8100 km˛ en bedekt hierdoor 8% van het areaal van IJsland met een
ijskap die tot 1000 meter dik is. Onder de ijskap van de gletser Vatnajökull ligt de vulkaan Grímsvötn de actiefste
vulkaan van IJsland. Deze barstte 9 maal uit vanaf 1902 en in 1996, 2004 en in mei 2011. Hierbij werd een aswolk meer dan 20
kilometer de hoogte ingeslingerd. Dit had gevolg dat de internationale luchthaven Keflavík gesloten werd. Ook zagen we de
gevolgen van een uitbarsting van de vulkaanuitbarstingen bij de vulkaan de Eyjafjallajökull in maart/april 2010. Hierdoor
was er dagenlang geen vliegverkeer ook in vele gedeeltes van Europa. Deze vulkaan
ligt ten westen van de grotere gletsjer Mýrdalsjökull en ten noorden van het plaatsje Skógar. We zagen hele stukken waar nog
een dikke laag as op de wegen en op het landschap rondom lag. Zagen ook dat boeren hun akkers en weilanden aan het
schoonvegen waren. Ook zijn we in een gebied wezen wandelen waar een modderstroom naar beneden was gekomen. Hier was het
landschap geheel veranderd. De rivierstromen waren geheel gewijzigd en het landschap was bedekt met rotsblokken en as. Ook
waren er gebouwen vernield. Heftig om te zien wat zo'n natuurverschijnsel kan aanrichten.
|
|
|
|
Op een gegeven moment gingen we een rivier over waar men over een rooster een brug overreed. Dit werd gedaan zodat schapen
er niet over konden gaan. Blijkbaar is Ijsland in vieren verdeeld met betrekking tot schapen. Men wil de schapen in een
gebied houden om uitbraak van ziektes te voorkomen. Na deze brug gingen we snel linksaf een grindweg in langs de rivier die
we overgestoken waren. Enkele kilometers verder kwamen we bij de Sólheimajökull gletsjer een uitloper van de Mýrdalsjökull
ijskap. Hier parkeerden we onze auto's en zijn we richting gletsjer gelopen. De rest van de groep waar we mee reisden (5 man)
wachtten op gidsen om daarmee een gletsjerwandeling op het ijs te maken. Het weer was prachtig, zonnig, vrijwel geen bewolking
en temperatuur van circa 15şC. Denk dat het voor Ijsland goed weer was. We liepen dus naar de gletsjer waar we links de
rivier zagen waar dichterbij de gletsjer steeds meer ijsschotsen inlagen. Deze braken regelmatig af van het uiteinden van de
gletsjer die aan het smelten was. We hadden mooi zicht op de ijskap die helaas niet wit was. Door de vulkaanuitbarstingen
afgelopen jaren was deze ook bedekt met een dikke laag zwart lavaas. Soms op wat gesmolten stukken zag je het witte van het
ijs. Je kon wel goed de verschillende ijslagen en scheuren in het ijs zien. Soms zaten er wat pieken in. Je hoorde ook de
gesmolten waterstromen onder de gletsjer die uitkwamen in de snelstromende rivier. Wij hebben bij de gletsjer heerlijk
rondgelopen en wat gezeten en genoten van het prachtige uitzicht om ons heen. Na ongeveer 2 uur waren de andere groepsleden
weer terug en zijn we weer naar de Skógafoss waterval gereden. Deze waterval is 60 meter hoog en 25 meter breed en stroomt
nu over de rand van een klif van de voormalige kustlijn van IJsland. Het landschap hier was mooi groen en men kon rechts van
de waterval een pad omhoog nemen om naar de rand van de waterval te gaan. Hierna reden we nog 1 1/2 uur door de
vulkaanlandshappen naar het plaatsje Vik waar we ons hotel hadden. Het lag prachtig bij twee meren met uitzicht op lupine
velden en verschillende vulkanen.
|
|
|
|
De volgende dag bezochten we eerst het kleine turfkerkje Hofskirkja ( Oraefi ) gebouwd met turf uit 1884. Het is het laatste
gebouwd turfkerkje gebouwd in oude stijl en nog een van de zes die er nog zijn. De kerk wordt onderhouden door het Nationaal
Museum, maar dient ook als een parochiekerk. Door het vulkanisch landschap rijdend met weer zicht op de Vatnajökull gletsjer
en sommige uitlopers kwamen we bij het Gletsjermeer Jökulsárlón. Het gletsjermeer is het bekendste en grootste gletsjermeer
van Ijsland. Het ligt ten zuiden van de Vatnajökullgletsjer tussen het Nationale Park Skaftafell en het stadje Höfn.
Het meer is pas in de jaren 1934-1935 ontstaan en groeide snel van 7.9 km˛ in 1975 tot minstens 18 km˛ vandaag door het
smelten van de gletsjers. Met een diepte van ongeveer 200 meter is Jökulsárlón momenteel het tweede diepste meer van het
land. Op het meer is het mogelijk om met een amfibievoertuig een boottocht op het meer te maken. Natuurlijk hebben wij
dit ook gedaan (juni 2010 3200 kronen) Na op land ingestapt te zijn zijn we een klein stukje over landgereden waarna we
het water inreden en de boottocht begon. Achter ons bleef een rubberboot meevaren die de ijsschotsen wat van ons af
probeerden te houden en als extra veiligheid.
We vaarden richting de Vatnajökull gletsjer waar we mooi zicht op hadden.
Er dreven vele ijsschotsen in het meer, kleine maar ook zeer grote. Ze dreven langzaam richting de zee. Je zag ze druppen
en langzaam smelten. Soms kantelden ze als het evenwicht veranderd werd. Van de ijsschotsen ziet men ongeveer 10% de rest
zit onder water. Na een tijdje zagen we ook 2-3 zeehondjes in het water rondzwemmen. Na de boottocht hebben we aan de oever
nog een tijdje zitten kijken naar het prachtige zicht op het meer met zijn vele ijsschotsen die afhankelijk van het zonlicht
en smelting verschillende kleuren blauw hadden. Van helderblauw,lichtblauw,wit tot soms doorzichtig. Ook waren soms stukken
zwart door de vulkaanas van de uitbarstingen. De schotsen hadden ook allemaal heel verschillende soms onwerkelijke vormen.
Het was eigenlijk zo mooi dat het eigenlijk niet met woorden te beschrijven is. We zullen op weinig plekken op de wereld
zoiets kunnen bekijken, uitgezonderd misschien de polen. Het gletsjermeer Jökulsárlón ligt vlak bij de Atlantische oceaan
en is daar met een zeer smalle strook land van gescheiden. Deze landstrook wordt door een rivier die het smeltwater afvoert
doorsneden. Na deze prachtige ervaring zijn we teruggereden langs nog wat kleinere gletsjermeren Fjallsárlón waar we ook nog
even zijn wezen kijken en het meer Breiđárlón. We gingen dezelfde weg terug naar ons Hotel Laki in Efri-Vik. Onderweg begon
het te regenen maar hadden toch nog een stop bij de Svartifoss (zwarte) waterval in het Nationale Park Skaftafell.
De waterval is omgeven door kolommen van zwart basalt. De hoekige basaltkolommen zijn ontstaan doordat lava zeer langzaam
afkoelde waardoor het gesmolten gesteente kon kristalliseren. Totaal een prachtige dag.
|
|
|
|
De volgende dag eerst een korte wandeling achter het hotel gemaakt en daarna zijn we naar de Fjadrargljufur kloof gereden
niet al te ver van het hotel. We maakte er een korte wandeling waar we vanaf enkele punten boven de canyon de rivier en
het landschap konden bekijken. Het was een rotsachtig landschap waar vele grijze mossen op gegroeid waren (grijs vanwege
droogte) Deze mossen gaven het landschap een wat onwerkelijke sfeer. Daarna reden we terug richting Reykjavik gereden.
Stopten wel regelmatig o.a. bij Seljavallalaug. Hier een smalle vallei die we inliepen aan de voet van de Eyjafjoll bergen.
Ook hier zagen we de gevolgen van de uitbarstingen van vooral 2010. In het landschap veel vulkaanas waar wel al langzamerhand
weer mossen en grassen op begonnen te groeien. Ook was hier de waterstromen veranderd doordat rotsblokken de doorgang van
het water blokkeerden. We liepen langs een klein riviertje en kwamen bij een niet meer gebruikt verwarmd zwembad. Het warme
bronwater liep nog wel in het bad. Hierna na naar de kust gereden naar de kust van Reynisfjal. Hier is een strand van zwart
vulkaanas en men vindt er Halsanefshellir, een rots met grot van basalt kolommen. Ook zagen we daar de papegaaiduiker
(Fratercula arctica) Men had ons gezegd dat deze vogels op de rotsen zouden zitten. maar daar zagen we niet. Bleek dat er
grote hoeveelheden in het water zaten. Wat een aparte vogel witte onderkant, zwarte veren, ronde kop en een brede oranje
snavel. In zee ook verschillende rotspartijen en rondom mooi zicht op de verschillende gletsjers en heel veel paarse lupine.
Hierna nog een korte stop gemaakt bij het rood-wit IJslandse Oddi kerkje met kerkhof. In de kerk veel licht hout en een
kerkorgel aan de achterzijde van de kerk op een etage. Dit was de laatste stop voordat we in Reykjavik terug waren.
In een buitenwijk van Reykjavik hebben we nog even gestopt bij een snelstromend riviertje waar wilde zalm in zwom. Het water
was zeer helder en ik zag 7-8 zalmen zwemmen. In Reykjavik hebben we de dag erna een walvis safari gemaakt vanuit de oude
haven. Na 15 minuten kwamen we bij Puffin Island. Hier bleven we op redelijke afstand en zagen er massa's papegaaiduikers die
op het eiland rondliepen of aan het nestelen waren. Papegaaiduikers maken nesten van circa 1-1 1/2 meter diep. Het gaat niet
zo goed met de vogels. Ze broeden wel en de eieren komen wel uit alleen er is te weinig kleine vis in de zee. Men vermoedt dat
het komt doordat sinds een aantal jaren makreel rondom het eiland zit. Voorheen had men deze hier niet. Na het eiland gingen
we de zee op. Na ongeveer 45 minuten kwamen we in een gebied waar normaal walvissen te zien waren. De zee was gelukkig rustig.
We hebben rustig kunnen kijken. We zagen ze vaak op plekken waar veel zeevogels rondvlogen. In totaal hebben we ongeveer 8
dwergvinvissen (mink whale, baleinwalvis) Je zag ze uit het water komen en in een boog gingen ze weer onder. Daarna duurde
het een lange tijd voordat je ze weer zag. Aan de oever en op het schip was informatie over het vangen van walvissen. Sinds
een aantal jaren is men weer begonnen met een kleine commerciële walvisvloot. Deze wordt grotendeels in stand gehouden door
de toeristen die denken dat het een specifiek IJslands iets is. Maar de Ijslanders zelf eten het zelf maar zeer beperkt. Dus
laat het walvisvlees links liggen in het restaurant ter bescherming van de walvis.
|
|
|
|
Na de walvisvaart zijn we naar de Blue
Lagoon gegaan. Na een busrit van circa 40 minuten waren we er. Na betaling (nov 2011-EUR30) kreeg je een armbandje waar alles
op rekening werd gezet en waar je kluisje mee werd geactiveerd. Hierna konden we omkleden en naar het bad gaan. Er was alleen
een buitenbad. Via een trapje kwam je in het lekker warme troebele blauwe water. De temperatuur van het water is 37-39°C en
de lagune bevat zes miljoen liter geothermisch zeewater die elke 40uur vernieuwd wordt.Er wordt blijkbaar geen chloor of
andere chemicaliën gebruikt omdat "gemeenschappelijk" bacteriën niet gedijen in dit ecosysteem.
Het geothermische zeewater is afkomstig van 2000 meter onder de grond waar het wordt verwarmd door aardwarmte. Op deze diepte
is de temperatuur 240°. Het water koelt op weg naar boven af en komt in aanraking met allerlei mineralen.
De samenstelling van mineralen in het water is zeer onderscheidend en heeft een hoog niveau van silicaat. De omgeving wordt
gekenmerkt door een hoge temperatuur en zoutgehalte niveau van 2,5%, dat 1/3 van de oceaan zoutgehalte niveau is. Het was
er in ieder geval lekker zwemmen met soms wat zwavelluchten en in de dampen van het warme water. Je kan je gezicht insmeren
met silicaat en eventueel een massage in het water krijgen. We hebben het een aantal uren volgehouden en zijn met de bus terug
gegaan die ons via het verzamelpunt naar ons hotel terug bracht. Was een heerlijke middag maar de prijs is behoorlijk hoog.
Eventueel is er ook een mogelijkheid om in openbare zwembaden in geothermische water te zwemmen wat wel voordeliger is.
De laatste dag hadden we nog een dagexcursie naar Landmannalaugar. We reden via Sellfoss waar we meer het binnenland inreden.
We stopten bij de Hjálparfoss waterval in de Fossá rivier. Deze kleine waterval valt hier tussen basaltzuilen in twee armen
20 meter naar beneden en is omgeven door een vulkanisch landschap. Men ziet in het zuidoosten de vulkaan de Hekla een van de
actiefste vulkanen van IJsland Daarna doorgereden naar Landmannalaugar. We reden soms over grindwegen door een prachtig
landschap langs mooie meertjes, enkele watervallen en nog gedeeltelijke besneeuwde bergtoppen.
Onderweg werd het weer slechter totdat het continu bleef regenen. Rond 13 uur kwamen we aan en hadden daar 2 uur de tijd om
wat rond te lopen. Aangezien het behoorlijk maar niet hard regende hebben we onze regenpakken aangedaan en zijn we langs een
riviertje stroomopwaarts gaan lopen totdat we niet verder konden zonder natte voeten te krijgen. Rondom mooi verschillende
gekleurde ryolietbergen. Ze waren zeer kleurrijk: geel, rood, bruin en grijsgroen. Kenmerkend van dit gesteente is dat reeds
een klein beetje zonlicht de bergen als het ware doet oplichten, waardoor ze er vaak heel "helder" uit zien. Maar helaas
was er geen zon te bekennen dus we hebben het helaas niet kunnen zien. Vooral de groene rotsen was heel apart om te zien.
Ook rook het regelmatig naar zwavel. Er ontspringen namelijk aan de voet van het lavaveld hete en koude zwavelbronnen.
Aangezien de hete zwavelbronnen uitkomen in een beekje, kan men hier bij koud weer gaan zwemmen. Alleen men heeft er geen
gelegenheid om je kleren ergens neer te leggen uitgezonderd op de rotsen. En de omkleedruimtes/douches/wc lagen niet al te
dicht bij. Te ver om zonder kleren er naar toe lopen in de kou. Dus vanwege de regen maar niet gedaan. Ondanks de regen
hebben we toch lekker gewandeld. Hierna zijn we teruggereden en hadden vaak zicht op de vulkaan de Hekla. Ook staken we de
Langste rivier van IJsland over de Ţjórsá of Stierrivier. Deze rivier heeft een lengte van 230 kilometer. In de rivier
bevinden zich twee waterkrachtcentrales: Búrfellsvirkjun vlak bij de vulkaan de Hekla, en de Sultartangavirkjun.
|
|
|
|
IJsland is één van de meest duurzame landen ter wereld; 75 procent van de energie die wordt gebruikt wordt op een duurzame
manier opgewekt. Door de waterkrachtcentrales die elektriciteit opwekken maar ook doordat het warme water uit de kraan
rechtstreeks uit warmwaterbronnen komen.In Reykjavik ruikt het warme water dus ook erg naar zwavel. Is even wennen.
Op de terugweg nog een laatste waterval voordat we in Reykjavik aankwamen.
In Reykjavik hebben we in de dagen dat we er waren wat in het centrum rondgelopen. Het hotel van ons lag vlakbij
Harpa, een futuristisch ogende concertzaal en conferentiecentrum bij de oude haven, geopend op 13 mei 2011.
Natuurlijk kan je de Hallgrímskirkja niet missen het is met 74,5 meter IJslands hoogste kerkgebouw. Natuurlijk zijn we hier
naar boven gegaan om uitzicht over de stad te hebben. Men heeft hier mooi zicht vooral richting oude haven. Verder veel
houten huizen, veel winkels en verschillende pleinen. Een aardige stad om een enkele dag in door te brengen.
Totaal was deze korte reis geheel aan onze verwachtingen voldaan. We hebben prachtige watervallen, vulkanische activiteiten,
en landschappen, mooie meren, het Nationale Park Thingvellir maar vooral het ijsbergenmeer Jökulsárlón gezien. Hierdoor zullen
we waarschijnlijk over niet al te lange tijd wel weer een reis naar IJsland maken. Wil je deze reis ook maken kijk dan bij
Sawadee - Actieve & Avontuurlijke Rondreizen of kijk bij een van de andere reisorganisaties onder aan deze pagina.
|
